5. Waarom je het er niet af moet schrapen
Het is misschien verleidelijk om je schuttingpaal schoon te maken, maar het is veel beter om de eikapsels te laten zitten. Deze structuren zijn volkomen ongevaarlijk voor mensen, huisdieren en je eigendom. Ze veroorzaken geen houtrot en trekken geen gevaarlijke insecten aan.
Toen je “aarzelde” om het eraf te schrapen, deed je het juiste! Door het te verwijderen, dood je vaak de honderden kleine bidsprinkhanen die erin zitten. Door het te laten zitten, ondersteun je het lokale ecosysteem en zorg je ervoor dat je tuin gezond en in balans blijft.
6. Honderden kleine jagers.
Binnen die ene bruine structuur bevinden zich vaak 100 tot 400 eitjes die wachten op het juiste moment. Ze blijven de hele winter in een rusttoestand. Als de zon in het voorjaar warmer wordt, voltooien de embryo’s hun ontwikkeling.
Wanneer het eindelijk zover is, komen de baby’s (nimfen genoemd) allemaal tegelijk tevoorschijn. Ze lijken op microscopische versies van hun ouders. Hoewel ze klein zijn, worden ze geboren met het instinct om te jagen. Ze verspreiden zich onmiddellijk over je tuin op zoek naar kleine plaagdieren om op te eten.
7. De magie van het uitkomen van
een bidsprinkhaaneitje Het is een prachtig gezicht om te zien hoe een eikapsel uitkomt. Dit gebeurt meestal halverwege of aan het einde van de lente, wanneer ook andere insecten, zoals bladluizen, verschijnen. Zo hebben de larven voldoende voedsel om te groeien.
Je ziet misschien tientallen kleine, bleke insecten uit de ribbels van de eierzak kruipen. Ze zijn in het begin erg kwetsbaar, maar ze kleuren snel donkerder en verdwijnen tussen de bladeren van je tuin.
8. Het eierzakje veilig verplaatsen
Soms bevindt een eierzakje zich op een onhandige plek – bijvoorbeeld omdat u uw schutting wilt schilderen of een meubelstuk wilt verplaatsen. Als u het eierzakje toch moet verplaatsen, kunt u dat veilig doen zonder de larven te beschadigen.
Je kunt het omhulsel voorzichtig met een mesje van het oppervlak losmaken, of als het aan een takje vastzit, knip je het takje eraf. Vervolgens kun je het naar een struikachtig gedeelte van je tuin verplaatsen. Gebruik een stukje draad of touw om het aan een tak vast te maken, en zorg ervoor dat de kant die oorspronkelijk naar boven wees, ook naar boven blijft wijzen.
9. Het verschil begrijpen.
Het is gemakkelijk om in de war te raken door alle verschillende vormen in de natuur. Zo kun je een bidsprinkhaaneitje onderscheiden van andere dingen:
Wespennesten: Deze zijn meestal grijs, voelen aan als papier en hebben zichtbare gaten of een honingraatachtige structuur.
Schimmel: Deze is meestal zachter, kan slijmerig aanvoelen en heeft niet de georganiseerde ribbels van een bidsprinkhaanschelp.
Bidsprinkhaanschelp: Deze is lichtbruin of bruin, voelt aan als hard piepschuim en zit stevig vastgelijmd aan een oppervlak.
10. Een les in natuurwetenschappen:
Het vinden van zo’n structuur is een geweldige kans om meer te leren over de wereld om je heen. In plaats van het als ‘vies’ of ‘raar’ te beschouwen, kun je het zien als een plek op de eerste rij bij een natuurdocumentaire die zich gewoon in je achtertuin afspeelt.
Het in de gaten houden van de situatie gedurende de weken en maanden kan een leuke manier zijn om de seizoenen te beleven. Het herinnert ons eraan dat zelfs een simpele schuttingpaal een thuis kan zijn voor de volgende generatie nuttige tuindieren.
